Dışarıdan bakınca basit bir isim benzerliğinin yol açtığı sıradan bir yanlışlık gibi görünen olay, aslında öyle değildi. Her şey, sanki önceden belirlenmiş bir plana göre ilerliyordu; her adım, her detay, her…
Dışarıdan bakınca basit bir isim benzerliğinin yol açtığı sıradan bir yanlışlık gibi görünen olay, aslında öyle değildi. Her şey, sanki önceden belirlenmiş bir plana göre ilerliyordu; her adım, her detay, her an birbiriyle kusursuz bir uyum içindeydi. Zamanlaması o kadar mükemmeldi ki, insan kendini bu oyunun içinde bir karakter gibi hissetmekten alamıyordu. Sanki görünmeyen bir el, her şeyi öyle bir düzenlemişti ki, hata payı sıfırdı. Adeta kaderin ta kendisiydi bu... Ya da daha doğrusu, kaderin ta kendisinden de öte bir şeydi.