Tasavvuf, İslam’ın özüne dönüşün ve manevi derinliğin kapılarını aralayan bir ilim olarak ortaya çıktı. İlk dönemlerde sahabe ve tabiinin yaşadığı samimi ibadet, dünyevi alâkalardan uzak duruş, zamanla özel…
Tasavvuf, İslam’ın özüne dönüşün ve manevi derinliğin kapılarını aralayan bir ilim olarak ortaya çıktı. İlk dönemlerde sahabe ve tabiinin yaşadığı samimi ibadet, dünyevi alâkalardan uzak duruş, zamanla özel bir disipline dönüştü. İnsanların maddi hayata yöneldiği ikinci asırda, kendini Allah’a adayanlara "sofiyye" veya "mutasavvıfe" denilmeye başlandı. Başlangıçta fıkıh, hem ibadet hem de ahlak konularını kapsarken, sonraları yalnızca hukuki yönüyle sınırlandırıldı. Böylece ahlak, nefis terbiyesi ve ruhani hayat, ayrı bir ilim dalı olarak tasavvuf adı altında toplandı. Bu yönüyle tasavvuf, fıkıh gibi öğrenilmesi gereken temel bir ilim haline geldi. Kişinin iç dünyasını arındırması, Allah’a yakınlaşması ve gerçek kulluğu yaşaması için bir rehber niteliği taşıyor.