Mehmed Ali Ayni’nin bu çalışması, tasavvufun Cumhuriyet dönemi Türkiye’sindeki yerini anlamak için önemli ipuçları sunuyor. Tekke ve zaviyelerin kapanışının ardından, bir zamanlar hor görülen tasavvuf…
Mehmed Ali Ayni’nin bu çalışması, tasavvufun Cumhuriyet dönemi Türkiye’sindeki yerini anlamak için önemli ipuçları sunuyor. Tekke ve zaviyelerin kapanışının ardından, bir zamanlar hor görülen tasavvuf düşüncesini, dönemin ideolojik çerçevesi içinde yeniden değerlendiriyor. Eser, Osmanlı’nın manevi mirasını, özellikle Aziz Mahmud Hüdaî gibi büyük mutasavvıfları, Cumhuriyet’in milliyetçi söylemiyle buluşturarak anlatıyor. Ayni, resmi ideolojinin sınırlarını zorlamadan, İslam kültürünün derinliklerine inmeyi başarıyor. Hem dönemin siyasi atmosferine uyum sağlayan hem de geleneksel bilgi birikimini koruyan bir yaklaşım sergiliyor. Tasavvufun unutulmaya yüz tutan değerlerini, modern Türkiye’nin kültürel kodlarıyla harmanlayarak okura sunuyor. Düşünce dünyasındaki bu denge, eseri hem tarihsel hem de entelektüel açıdan dikkat çekici kılıyor.
