Bir gün Sumeyl, çocuklara Kur’an okumayı öğreten bir öğretmenin (müeddib) yanından geçti. O şu âyet-i kerimeyi okuyordu: “Eğer siz (Uhud’da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Müşrikler de Bedir’de)…
Bir gün Sumeyl, çocuklara Kur’an okumayı öğreten bir öğretmenin (müeddib) yanından geçti. O şu âyet-i kerimeyi okuyordu: “Eğer siz (Uhud’da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Müşrikler de Bedir’de) benzeri bir yara almıştı. İşte (iyi veya kötü) günleri insanlar arasında (böyle) döndürür dururuz. (Bazen bir topluma iyi ya da kötü günler gösteririz, bazen öbürüne.) Allah, sizden iman edenleri ayırt etmek, sizden şahitler edinmek için böyle yapar. Allah, zalimleri sevmez.”(Âli-İmrân:140) Sumeyl araya girdi ve “Elbette Araplar arasında.” dedi. Müeddib “İnsanlar arasında.” diye yanıtladı. Sumeyl, “Ayette böyle mi yazıyor?” şeklinde sordu. “Evet!” diye yanıtladı müeddib. Sumeyl, “O zaman,vallahi, demek ki biz kölelerle, rezillerle ve sefillerle birlikteyiz!” dedi.
