Tibet Budizmi, Mahayana geleneğinin Vajrayana kolu olarak 7. yüzyılda klasik Budist öğretilere alternatif bir yorumla ortaya çıktı. Yerel Bön inancı ve şamanist unsurlarla harmanlanan bu akım, Buda’ya…
Tibet Budizmi, Mahayana geleneğinin Vajrayana kolu olarak 7. yüzyılda klasik Budist öğretilere alternatif bir yorumla ortaya çıktı. Yerel Bön inancı ve şamanist unsurlarla harmanlanan bu akım, Buda’ya atfedilen tantrik metinlere dayanan ritüelleri ve meditasyon uygulamalarıyla öne çıktı. Batı dünyasında Ezoterik Budizm olarak da bilinen Tibet Budizmi, Çin, Moğolistan ve Nepal gibi coğrafyalarda etkisini sürdürdü. Özellikle mantra ve dhāraṇī adı verilen büyü formülleri, kutsal metinlerde yer alarak inananlara uzun ömür, yeniden doğuşta üstün bir varlık olarak hayat sürme ya da kariyer başarısı gibi vaatler sundu. Bu öğreti, zamanla Budist figürleri merkeze alan bir kült yapısına dönüştü. Üstatlar, Buda’lar, tanrıçalar ve şeytani varlıklar gibi dini kişilikler, inanç sisteminin ayrılmaz parçaları haline geldi. İslam öncesi Türk dini gelenekleriyle de benzerlikler taşıyan Tibet Budizmi, büyüsel pratiklerin.
