Zaman, her şeyin üstünde bir hükümdar gibi durur. Ne merhamet tanır ne de kayırmacılık; herkesin kaderini aynı soğukkanlılıkla yazar. İnsanlar ona anlamlar yükler, kavramlar uydurur ama asıl kalem onun…
Zaman, her şeyin üstünde bir hükümdar gibi durur. Ne merhamet tanır ne de kayırmacılık; herkesin kaderini aynı soğukkanlılıkla yazar. İnsanlar ona anlamlar yükler, kavramlar uydurur ama asıl kalem onun elindedir. Zamanın karşısında boyun eğmek kolaydır; hataları, yenilgileri, acıları ona yükleyip sıyrılmak... Oysa bu, sadece kendi sorumluluğundan kaçmanın bir yoludur. Zerrin Koç, bu kaçışı öykülerinde ustalıkla işliyor. Günlük hayatın gri sokaklarında dolaşan kahramanlar, öfkeyle, sevdayla, umutla, geçmişin gölgesiyle boğuşur. Ölüm, aşk ve zaman, birbirinden ayrılmaz bir üçgen gibi her sayfada belirir. Yazarın kendi yarattığı karakterlere duyduğu tutku ise, hikâyeye derin bir acı ve çelişki katıyor. Kadın ve erkek arasındaki o karmaşık ilişki, bu öykülerde çıplak bir gerçeklikle yüzleşir.
