Uzaklıklar yüreğimizi nasıl da yordu; her adımda biraz daha uzaklaştık sanki birbirimizden. Bu şehirler, bu sokaklar, bizi unutulmuşluğa mahkum etti. Ayrılıklar, kendi sessizliğinde bir mezar kazıyor adeta…
Uzaklıklar yüreğimizi nasıl da yordu; her adımda biraz daha uzaklaştık sanki birbirimizden. Bu şehirler, bu sokaklar, bizi unutulmuşluğa mahkum etti. Ayrılıklar, kendi sessizliğinde bir mezar kazıyor adeta, her biri bedenimizi toprağa bırakıyor. Karanlık geceler, hüzünlü bulutlarla örtülü; acılar kapanırken, keder maviye dönüşüyor, çiçek açıyor umulmadık yerlerde. Sen benim ruhumun derinliklerindesin, orada, kalbimin en gizli köşesinde. Tanrı gökyüzünde, sen ise burada, yanı başımda, yerde.
