Kur’ân-ı Kerim, İslam’ın temel kaynağı ve insanlık için rehberlik eden ilahi bir mesajdır. Onun anlamını ve hikmetlerini doğru bir şekilde anlayabilmek, sadece Arapça dil bilgisine sahip olmakla sınırlı…
Kur’ân-ı Kerim, İslam’ın temel kaynağı ve insanlık için rehberlik eden ilahi bir mesajdır. Onun anlamını ve hikmetlerini doğru bir şekilde anlayabilmek, sadece Arapça dil bilgisine sahip olmakla sınırlı değildir; aynı zamanda derin bir tefsir ilmine ve Kur’ân ilimlerine vakıf olmayı gerektirir. Bu bağlamda, İslam ilim tarihinde tefsir ilmi, Kur’ân’ın ayetlerini açıklama ve anlamlarını derinleştirme yolunda önemli bir disiplin olarak gelişmiştir. Bu çalışmada, İslam dünyasının seçkin tefsircilerinden olan ve Şiî tefsir geleneğinin önde gelen isimlerinden biri kabul edilen Tabersî’nin Mecma'u’l-beyân fî tefsîri’l-Kur'ân adlı eseri, Kur’ân ilimleri açısından incelenmiştir. Tabersî’nin tefsiri, sadece âyetlerin zahiri anlamlarını açıklamakla kalmayıp, aynı zamanda Kur’ân’ın i’câz, kıraat, nüzul sebepleri, i’râb, müphem ifadeler, garîb kelimeler, vücûh ve nezâir, mücmel-mübeyyen, müşkil ifadeler gibi birçok yönünü detaylı bir şekilde ele almaktadır.
