Bazı insanlar da vardır, bizzat varlığı süstür. O süsler yüreğe takılır bir daha da çıkarılmaz. Abdi Gazioğlu da bir süstü. Sadece benim değil herkesin süsüydü... Ben o süsü yazmak için yola çıktım. TDK’da…
Bazı insanlar da vardır, bizzat varlığı süstür. O süsler yüreğe takılır bir daha da çıkarılmaz. Abdi Gazioğlu da bir süstü. Sadece benim değil herkesin süsüydü... Ben o süsü yazmak için yola çıktım. TDK’da verilen örnekte de olduğu gibi kitap da bir süstür. “Süs”ün bir SÜS’ü olsun istedim... *** Yine yüreğimizdesin... Bu kez çelikten paslı bir mıh gibi... Zaman zaman acısa da, kanasa da öylece duruyorsun. Acına en çok anıların iyi geliyor, merhem oluyor. Öyle iyi geliyor ki konuşmak, seninle ilgili bilmediğimiz yeni bir şey duymak... Seni anlatan bir sürü mektubu alıp sana geldim. Kocaman yürekli, kocaman gülen... “Ah ulan ah Abdi Ağbi Yüreği elinde çocuk…” Yeniden görüşmek üzere hoşça kal. Nur içinde yat. Özkan İrman