Türkiye'de yaşam uzun süredir, birbirini izleyen, birbirine eklenen krizlerle ifade ediliyor. Hem yaşanan hem algılanan anlamında "kriz" acaba bir politik strateji, bir yönetsellik biçimi mi? Kuşkusuz bu…
Türkiye'de yaşam uzun süredir, birbirini izleyen, birbirine eklenen krizlerle ifade ediliyor. Hem yaşanan hem algılanan anlamında "kriz" acaba bir politik strateji, bir yönetsellik biçimi mi? Kuşkusuz bu sorunun yanıtı Türkiye'nin yakın tarihinde, bu tarihe bakış açımızda yatıyor. Sürekli Kriz Politikaları'nda bir araya gelen makaleler, verimli bir bakış açısına sahip: 2000'li yılların Türkiye'sinin resmini çiziyorlar eleştirel perspektifli ve genelde sınıf temelli çözümlemeye rağbet eden bir resim bu. İki cilt halinde yayımlayacağıımız kitabın bu ilk cildinde ele alınan konular siyaset üzerinden yoğunlaşıyor: 20. Yüzyıldan devralınmış politik miras, devlet-burjuvazi ilişkisi, siyasal çatışma ve uzlamşa biçimleri, milliyetçilik, demokratikleşme, Kürt sorunu, dinsel kimlik siyasetleri ile sınıfların ilişkisi, Faşizmin siyasal stratejileri, Sosyalist Hareket, Avrupa Birliği'yle bütünleşme ve Kıbrıs Sorunu.
