İçinde birikenler, dışarıya sızmasın diye dişlerini sıkıp sustuğu her an, İbrahim’in kor ateşi dudaklarının arasında eriyip gidiyor sanki. Gizli bir yangın, sessizce kemiriyor içini; taşıyamadığı yükler, tıpkı…
İçinde birikenler, dışarıya sızmasın diye dişlerini sıkıp sustuğu her an, İbrahim’in kor ateşi dudaklarının arasında eriyip gidiyor sanki. Gizli bir yangın, sessizce kemiriyor içini; taşıyamadığı yükler, tıpkı karıncaların boşuna taşıdığı su damlaları gibi, bir türlü dindiremiyor susuzluğunu. Çenesi gıcırdıyor, eski lanetler dolaşıyor dilinde, ama kelimeler boğazında düğümlenip kalıyor. Ne zaman konuşsa, çıkan ses bir çıkrığın iniltisi gibi, dönüp duruyor havada. Kimse duymuyor, kimse anlamıyor. Yalnızca o biliyor: içindeki bu ateş, sudan mürekkeple yazılacak kadar derin.