Bir köyde su kuyuları kuruyup gitmiş, tarlalar susuzluktan çatlamıştı. İnsanlar, damlalarını bile paylaşmaya yanaşmıyordu artık. "Bize biraz su verin," diye yalvaran komşulara, "Bu su bizim," diye kestirip…
Bir köyde su kuyuları kuruyup gitmiş, tarlalar susuzluktan çatlamıştı. İnsanlar, damlalarını bile paylaşmaya yanaşmıyordu artık. "Bize biraz su verin," diye yalvaran komşulara, "Bu su bizim," diye kestirip atıyordu herkes. Ekmek de öyle; fırınlar boş, sofralar açtı. Bir avuç unu bile saklamak, başkasına vermemek için diretiyordu insanlar. Susuzluk ve açlık, yürekleri taşlaştırmıştı sanki. Peki, bu böyle sürüp giderse ne olacaktı? Bir damla suyun, bir lokma ekmeğin bile kıymeti kalmayacaktı belki de.
