“Var olduğum müddetçe dolaştığım bedenlerin acısını hep hissettim. Ama bu bedenin çektiği acı dayanılmaz…” Canımın diğer yarısının hayatına kendi ellerimle son vermek zorunda kaldım ben. O günden sonra elbette…
“Var olduğum müddetçe dolaştığım bedenlerin acısını hep hissettim. Ama bu bedenin çektiği acı dayanılmaz…” Canımın diğer yarısının hayatına kendi ellerimle son vermek zorunda kaldım ben. O günden sonra elbette hiçbir şey yolunda gitmedi. Çok geçmeden de aklımı yitirdim. Ama akıl hastası olarak anılmak hoşuma gitmiyor, akıl hastanesi sakini diye hitap ederseniz çok sevinirim. Hafızam karmakarışık biliyor musunuz? Birçok olayı net hatırladığıma emin değilim. Kim olduğum konusunda da tereddütlerim var. Başıma gelenler benim sandığımdan çok farklı olabilir. Peki siz ne dersiniz? Bu belirsizliği çözüme kavuşturmama yardım eder misiniz?