Günümüzde bilgi ve bilme eylemi, hem düşünsel hem de yöntemsel açıdan köklü bir dönüşüm yaşıyor. Uzun süre bilimsel otoritenin temeli sayılan pozitivist yaklaşım, artık sorgulanır hale geldi. Bilginin…
Günümüzde bilgi ve bilme eylemi, hem düşünsel hem de yöntemsel açıdan köklü bir dönüşüm yaşıyor. Uzun süre bilimsel otoritenin temeli sayılan pozitivist yaklaşım, artık sorgulanır hale geldi. Bilginin disiplinlerle sınırlandırılarak mutlak doğrulara hapsedildiği anlayışa duyulan güven sarsıldı. Bilimin yalnızca belirli alanlara sıkıştırılamayacağı, gerçekliğin zaman ve mekâna bağlı olarak değişkenlik gösterdiği anlaşılınca, geleneksel paradigmalar eleştirilmeye başlandı. Bilginin birikimli olarak artması kadar, doğa ve toplum yasalarının da dinamik bir yapıya sahip olduğu gerçeği, mevcut bilgi kuramlarını yeniden değerlendirmeyi zorunlu kıldı. Postmodern yaklaşımlar, kesin doğruların peşinde koşmak yerine, bilmenin özünü irdelemeye yöneldi ve bilgiyi katı kalıpların dışına taşıdı. Bu süreç, yalnızca eski yöntemleri sorgulamakla kalmadı, aynı zamanda yeni bir bilme biçiminin nasıl mümkün olabileceğine dair.
