Sevdiğini kaybetmekten daha acısı sevenini kaybetmektir. Bununla yaşamaya alışan ve bunu acı çekerek öğrenenler, asla mutlu olamazlar. Bu bir mutsuzluk, bir çöküş hikâyesi. Yaşamaya alışmak mı alıştığın hayatı…
Sevdiğini kaybetmekten daha acısı sevenini kaybetmektir. Bununla yaşamaya alışan ve bunu acı çekerek öğrenenler, asla mutlu olamazlar. Bu bir mutsuzluk, bir çöküş hikâyesi. Yaşamaya alışmak mı alıştığın hayatı yaşamak mı daha zor? Deliler hastanesi dediğimiz yer aslında tek aklı başında olduğumuz ve hayatta tek mutlu olduğumuz yerse, ya tüm aklımızı doğru kullanabildiğimiz yer orasıysa, o zaman deli dediğimiz insanlara bakışımız değişir miydi? Bu eser, Çetin ve Sevgi’nin aşklarını ve çöküşlerini anlatan, onların sonsuz aşklarının nihayetine doğru ilerlediğimiz bir yolculuğun hikâyesi... Gerçekte herkes mutsuzdur! Sadece rol yapmayı ve gülmeyi iyi öğrenmişizdir.