Gece yarısı mezarlıkta dolaşan bir baykuşun ıslığı kime sesleniyor? Belki de en çok kendini kandırıyor. Yorgunluktan bitap düşmüş bir ruh, her şeyden vazgeçmenin eşiğinde, tek bir dokunuşun bile ağırlığına…
Gece yarısı mezarlıkta dolaşan bir baykuşun ıslığı kime sesleniyor? Belki de en çok kendini kandırıyor. Yorgunluktan bitap düşmüş bir ruh, her şeyden vazgeçmenin eşiğinde, tek bir dokunuşun bile ağırlığına dayanamaz olmuş. İçinden yükselen o ses, kurtar beni, diye haykırıyor sanki. Ama kurtuluş nerede? Her adımda biraz daha kaybolan, her nefeste biraz daha tükenen bir varlık, zamanın ötesinde bir boşluğa sürükleniyor. Acı mı arıyor, yoksa acıdan mı kaçıyor? Cevaplar sislerin ardında, karanlığın içinde kaybolmuş.