“Ne ara geldin de çaldın kapımı ey aşk beklemiyordum seni yoktu hatta kapımın zili...” Öykülerinden, romanlarından tanıdığınız Cahide Yormaz Öz, bu kez de sesin buğusuna, sözün büyüsüne kapılarak, yıllarca…
“Ne ara geldin de çaldın kapımı ey aşk beklemiyordum seni yoktu hatta kapımın zili...” Öykülerinden, romanlarından tanıdığınız Cahide Yormaz Öz, bu kez de sesin buğusuna, sözün büyüsüne kapılarak, yıllarca bırıktırdığı, sözün özüne çağırıyor bizi. Gelmek isteyene “Kapımın zili” yok, “beklemiyordum seni” diyerek karşılıyor. Giderken de işte o kiraz ağacı gibi çok yapraklı, nar gibi çok taneli dağılmak istercesine uğurlamak istiyor. “Gitme hemen hem de ikram ederim sevgimden bahçemdeki kiraz...”
