"Şair, her ne kadar ait olduğu toplumun bireyi ise de, son aşamada o bir dünya insanıdır. Aynı doğa gibi olmak zorundadır. Dünyanın öteki ucunda açan bir gül ile, bahçemizdeki nasıl akrabaysa, şair de ayakları…
"Şair, her ne kadar ait olduğu toplumun bireyi ise de, son aşamada o bir dünya insanıdır. Aynı doğa gibi olmak zorundadır. Dünyanın öteki ucunda açan bir gül ile, bahçemizdeki nasıl akrabaysa, şair de ayakları toprağa basan herkesin akrabasıdır. Bizim yerimiz bu dünya. İşlevimizse, zamanın ve mekànların kendiliğinden söylediği şiirin bir sözcüğü olabilmek. Büyük dönüşümün bir yerine usulca, üslubunca ilişebilmek. Gerisi laf kalabalığı galiba."
