Pencereden süzülen ışık bile eskisi gibi değil artık. Sokakta uçuşan yapraklar, damlaların camda bıraktığı izler, her şey bir yokluğun izini taşıyor. Yastığımda hâlâ senin kokun varmış gibi geliyor, ama…
Pencereden süzülen ışık bile eskisi gibi değil artık. Sokakta uçuşan yapraklar, damlaların camda bıraktığı izler, her şey bir yokluğun izini taşıyor. Yastığımda hâlâ senin kokun varmış gibi geliyor, ama yalnızca sessizlik yanıt veriyor. Kuşlar göçtü, rüzgâr dindi; geriye kalan tek şey, aklımın bir köşesinde duran yüzün. Bu şehirde nefes almak bile zor geliyor şimdi. Belki gitsem, belki uzaklaşsam... Ama nereye gidersem gideyim, senin eksikliğini yanıma alacağımı biliyorum. Yağmur damlaları cama vuruyor, sanki senin adını fisıldıyor.
