Gece yarısı, eski yaraları süpürüp bir kenara attım; kırmızı bir plastik kürekle, unutulmuş bir köşeye. Yılların yonttuğu cesaretimiz, biriken pişmanlıklarımız ve çocuksu yanlarımızla yüzleştim sonra. Aklıma…
Gece yarısı, eski yaraları süpürüp bir kenara attım; kırmızı bir plastik kürekle, unutulmuş bir köşeye. Yılların yonttuğu cesaretimiz, biriken pişmanlıklarımız ve çocuksu yanlarımızla yüzleştim sonra. Aklıma sen düştün; o delişmen gülüşün, anlamsız şeylere öfkelenişin, "seviyorum işte, anlamıyor musun?" diye bağırışın. Gözümün önüne serildi o anlar: nasıl da karşılıksız sevmiştik birbirimizi, kaçamak bakışlar, ilk heyecan, içimizi kavuran özlem. Zaman geçtikçe büyüyen hasretimiz, unutulmaz anılarımızla dolu bu yolculukta, kalbimizin derinliklerinde sakladıklarımız...
