Sevgi, bazen bir sığınak, bazen de kaybolduğumuz labirent olur. Adı konulmuş bir kader gibi: hep arayan, hep bekleyen. Dış görünüşlerin aldatıcı parıltısında, yüreği ezilenlerin arasında dolaşırken, insanın…
Sevgi, bazen bir sığınak, bazen de kaybolduğumuz labirent olur. Adı konulmuş bir kader gibi: hep arayan, hep bekleyen. Dış görünüşlerin aldatıcı parıltısında, yüreği ezilenlerin arasında dolaşırken, insanın içindeki boşluğu doldurmak için umut ekmesi kaçınılmazdır. Her kapı aralanacakmış gibi açılır önünde, ama çoğu yüzüne kapanır; o kapıların sessiz çığlığına karışır nefesi. Sevmek, bazen bir bakışa, bazen bir tebessüme, bazen de imkânsız düşlere sığınmaktır. Kendinde kalan son sevgi kırıntısını tüketmemek için kapılarda beklemek, bazen bir gün, bazen ömür boyu, bazen de kendini tamamen yitirene dek.
