İngiliz ilkokulunun açılmasından bir süre sonra Nazan ( İç mimarlıktan sınıf arkadaşım) telefon etti bir gün.. - Bak sana bir şey anlatacağım.. Bu sabah Metin ( oğlu, o günlerde 5-6 yaşlarındaydı sanırım )…
İngiliz ilkokulunun açılmasından bir süre sonra Nazan ( İç mimarlıktan sınıf arkadaşım) telefon etti bir gün.. - Bak sana bir şey anlatacağım.. Bu sabah Metin ( oğlu, o günlerde 5-6 yaşlarındaydı sanırım ) "Annee, ben oynamak istiyorum " dedi ... "Oyna oğlum , odanda bir sürü oyuncak var ! " "Ama benim oynamak istediğim oyuncak burada değil..." "Peki , nerede? " "Sana gösteririm . Haydi , beni ona götür! " Birlikte çıktık... Çankaya'ya yürüdük . Cinnah caddesi üzerinde , karşı tepede İngiliz büyükelçiliği bahçesindeki senin yaptığın okulun göründüğü yere gelince yoldan ayrıldı , çimenler içinde koştu , senin okulu göstererek " İşte Benim Oyuncağım ! "dedi ... Çocuklar okul yapılarını oyun , oyuncak gibi severlerse neler olur dersiniz ?
