Sevginin olmadığı bir hayat, susuz kalan bir toprağa benzer; ne kadar can suyu dökersen dök, yeşertemezsin kuruyan dalları. Oysa umut, tıpkı baharın gelişi gibi beklenmedik anlarda yeşerir, solmuş yüreklere…
Sevginin olmadığı bir hayat, susuz kalan bir toprağa benzer; ne kadar can suyu dökersen dök, yeşertemezsin kuruyan dalları. Oysa umut, tıpkı baharın gelişi gibi beklenmedik anlarda yeşerir, solmuş yüreklere can verir. Dünün karanlıkları, sevginin sıcaklığıyla aydınlanır; bir meşale gibi yanar, yarınlara umut taşır. Kalpler, sevgiyle dolduğunda çiçek açar, yeniden doğar. Boş yere kırılan yürekler, son nefeste pişmanlık olarak geri döner. Oysa sevgi, tükenmeyen bir umuttur; canlara can katar, karanlığı ışığa çevirir. Aç yüreğini sevgiye, bırak bahar çiçekleri açsın içindeki kışın yerine. Sevgi ışığını yak, çünkü o, yaşamın en gerçek aydınlığıdır.
