Gözlerinin yankılandığı bir ezgiyle özlem bir gün dile gelir mi? Sensizlik, her sabah yeniden yazılan bir şiir gibi durur karşında; sayfaları aralanmış, satırları boşluklarla dolu. Yokluğunla hesaplaşırken…
Gözlerinin yankılandığı bir ezgiyle özlem bir gün dile gelir mi? Sensizlik, her sabah yeniden yazılan bir şiir gibi durur karşında; sayfaları aralanmış, satırları boşluklarla dolu. Yokluğunla hesaplaşırken birden keman sesleri duyulur uzaklardan – kir pas içinde yüzleri, ama kulakları keskin çocukların dünyasında. İşte o an kaybolursun, gözlerinin nakaratlarında eriyip gidersin. Bir şarkının içinde, bir suskunluğun gölgesinde, kayıp bir notanın peşinde... Sensiz geçen her gün, bekleyişin ağırlığını taşırken, belki de en güzel aşk, hiç bitmeyen bir nakarattır.
