“Hasta: Peyman. Teşhis: Sürgün. Tedavi: devam ediyor. Prognoz: belirsiz. Babasının sesini hatırlamıyor — sadece öksürüğünü, sonra susuşunu. O günden beri acıyı okumayı biliyor, duymayı değil. Üniversite…
“Hasta: Peyman. Teşhis: Sürgün. Tedavi: devam ediyor. Prognoz: belirsiz. Babasının sesini hatırlamıyor — sadece öksürüğünü, sonra susuşunu. O günden beri acıyı okumayı biliyor, duymayı değil. Üniversite, kaybedilen arkadaşlar. Çatışma bölgeleri, yargılamayan hayvanlar. Sonra sürgün: yabancı bir dilde yeniden doğmak. Bir yaban hayvanları merkezinin çevresinde, kuralsız bir topluluk büyür — farklı dillerden, farklı kayıplardan insanlar. Ortak olan geçmişleri değil, taşıdıkları sessizlik. (Belki de bu Peyman, bir başka hikâyede bir dağı arayan o veterinerdir. Sessizlik, adı taşıyan herkeste aynı ağırlıktadır.) Sessizliğin Anatomisi, bir neşterle değil, bir tanıklıkla açılan yaraların romanı."
