Doğduğu an ölümün soğuk nefesini ensesinde duyan birinin hikâyesi bu. İlk soluğuyla birlikte kaybettiği bir şeyler var sanki; belki de hiç sahip olamadığı bir sıcaklık. Siyah bir kefen gibi sarıp sarmalayan…
Doğduğu an ölümün soğuk nefesini ensesinde duyan birinin hikâyesi bu. İlk soluğuyla birlikte kaybettiği bir şeyler var sanki; belki de hiç sahip olamadığı bir sıcaklık. Siyah bir kefen gibi sarıp sarmalayan sessizlikte, öpücüğün kokusu bile zamanla solup gidiyor. Rıdvan Sancar’ın dizelerinde hayatın acımasız döngüsü, en kırılgan anlarda bile nasıl çıplak gerçeğe dönüştüğünü gösteriyor. Her satır, varoluşun ağırlığını taşıyan bir iç çekiş gibi. Kısacık bir yolculukta, insanın kendi yalnızlığına dokunması...