Gözleri görmeyen bir yürek, elleri dokunamasa da hissettiklerini kağıda döken bir ruh. Her satır, sessizliğin içinden yükselen bir fısıltı gibi; Kerbela’nın kumlarına düşen yağmur damlaları kadar gerçek, serin…
Gözleri görmeyen bir yürek, elleri dokunamasa da hissettiklerini kağıda döken bir ruh. Her satır, sessizliğin içinden yükselen bir fısıltı gibi; Kerbela’nın kumlarına düşen yağmur damlaları kadar gerçek, serin ve derin. Toprağın susuzluğunu gideren su misali, bu sayfalar da içindeki boşluğu dolduracak. Güneşin ışığına bakıp aydınlanmak, gecenin maviliğine dalıp uyanmak gibi... Bir damla cemre misali, beyaz sayfaların soğuğuna düşüp eriyen sözcükler. "Gökyüzüne tutulan bir kalp, gecenin karanlığına attığı imzaları çoktan beyaz sayfalara kazımıştır." Bu günlük, sadece yazılanları değil, yazılamayanları da anlatıyor.
