Uras, fırçasını eline her aldığında aynı soru zihnini kurcalardı: "Acaba çizdiklerim başkalarının beklediği gibi mi?" Resim yapmaktan keyif alan bu çocuk, bir süre sonra tuvale dokunmak bile istemez olmuştu…
Uras, fırçasını eline her aldığında aynı soru zihnini kurcalardı: "Acaba çizdiklerim başkalarının beklediği gibi mi?" Resim yapmaktan keyif alan bu çocuk, bir süre sonra tuvale dokunmak bile istemez olmuştu. Ta ki o gün gelene dek... Okulun koridorunda yankılanan "Sergi kapanıyor!" sesiyle birlikte her şey değişiverdi. Peki ama nasıl? Uras’ın yeniden renklere, çizgilere ve özgürlüğe kavuşmasının sırrı, bu küçük ama etkileyici hikâyede saklı.
