Unutmak, güçsüzlerin çıkış kapısıdır. Benim değil! Onun bende bıraktığı hatıralar beni hiçbir zaman hüzne itmedi. Zaten unutmak isteseydim de bunu yapabilir miydim gerçekten bilmiyorum. Ama onu her seferinde…
Unutmak, güçsüzlerin çıkış kapısıdır. Benim değil! Onun bende bıraktığı hatıralar beni hiçbir zaman hüzne itmedi. Zaten unutmak isteseydim de bunu yapabilir miydim gerçekten bilmiyorum. Ama onu her seferinde hatırlamak çok güzeldi. Kaldı ki hüzün de ayrılık da aşka dâhildir. Aşk denilen duyguyu sadece mutluluk olarak gören insanlar, aynı zamanda bu duyguya sahip olduklarını iddia eden en büyük riyakârlardır. Aşk kapına geldiğinde avuçlarına mutluluğu koyarken ceplerini de mutsuzluk ve hüzünle doldurur. Ve en çok ilk gidenin terk edişi koyar insana. Sonrakiler ilk terk edenin açık bıraktığı o kapıdan çıkarlar…
