Hayat denen sahnenin perde arkasında hep biz varız; hem senaryoyu yazan, hem başrolü oynayan, hem de seyirci koltuğunda oturan. Her sahnenin yükünü sırtlanıp, her repliğin bedelini ödeyen de biziz sonuçta. Bu…
Hayat denen sahnenin perde arkasında hep biz varız; hem senaryoyu yazan, hem başrolü oynayan, hem de seyirci koltuğunda oturan. Her sahnenin yükünü sırtlanıp, her repliğin bedelini ödeyen de biziz sonuçta. Bu yüzden hikâyenin adı da, kahramanları da, sonu da bize ait olmalı. Cem Arslan’ın dizeleri, hayatın o karmaşık oyununu bir şiirin sade ama derin diliyle anlatıyor; her satırda kendimizden bir parça bulabileceğimiz, hem hüzünlü hem umutlu bir yolculuk sunuyor. Yetmiş sayfalık bu ince kitap, yaşamın anlamını sorgularken, aslında kendi hikâyemizi yeniden yazmamız için bir davetiye gibi.
