Senaryo yazmak, ilk satırın heyecanıyla başlayıp bitmeyen bir yolculuktur. Aslında her "tamamlanmış" metin, sayısız kez silinip yeniden kurulan cümlelerin, karakterlerin ve sahnelerin ürünüdür. Usta yönetmen…
Senaryo yazmak, ilk satırın heyecanıyla başlayıp bitmeyen bir yolculuktur. Aslında her "tamamlanmış" metin, sayısız kez silinip yeniden kurulan cümlelerin, karakterlerin ve sahnelerin ürünüdür. Usta yönetmen Alexander Mackendrick’in deneyimleri, bir eserin gerçek gücünün ilk taslaktan değil, defalarca elden geçirilen versiyonlardan doğduğunu gösteriyor. John Irving, gençliğinde yazdıklarının "felaket" olduğunu itiraf ederken bile, okudukça ve yeniden yazdıkça nasıl ilerlediğini anlatır. Başarısının sırrı, hikâyelere olan tutkusunda ve metinlerini sürekli gözden geçirme alışkanlığında yatar. Tom Schulman’ın *Ölü Ozanlar Derneği* gibi eserleri de bu sabrın sonucudur; son sayfaya ulaştıktan sonra baştan başlamak, silmek, yeniden kurmak… *Birkaç İyi Adam*’ın ardında yirmi kez yeniden yazılan sayfalar olduğunu düşünmek, senaryonun aslında bir zanaat olduğunu hatırlatıyor.
