Ah yüreğim, kokladığın güller kanatır seni. Uçup giden turnaların izi kalır sende, kanatlanan kelebeklerin rengi... Öğretmen olmak yetmiyor işte, yetmiyor; anne de kokmalısın. Ne büyük savaşın acımasız…
Ah yüreğim, kokladığın güller kanatır seni. Uçup giden turnaların izi kalır sende, kanatlanan kelebeklerin rengi... Öğretmen olmak yetmiyor işte, yetmiyor; anne de kokmalısın. Ne büyük savaşın acımasız meydanındasın meğer! Şimdi anlıyorsun değil mi, şu yakında duran Yusuf Hocanın bir ay önceki sözlerini! Şimdi, aşkın kanatları örseliyor seni. Galiba çileye talip oluyorsun.