Gözlerinde kaybolup giden bir adamın hikâyesi bu; dağlar kadar yüksek duvarların ardına gizlenmeye çalışsa da, o bakışlar her seferinde onu buluyor. Ne kadar suskun kalırsa kalsın, ne kadar uzaklaşırsa…
Gözlerinde kaybolup giden bir adamın hikâyesi bu; dağlar kadar yüksek duvarların ardına gizlenmeye çalışsa da, o bakışlar her seferinde onu buluyor. Ne kadar suskun kalırsa kalsın, ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, o gözler hep orada, sessizce konuşuyor sanki. Derinlere dalan bakışlar, yüreğine saplanıyor ve orada, bir daha çıkamayacakmış gibi kalıyor. Duygular arasında savruluyor, kendini kaybediyor; sanki her şey o gözlerin söylediği bir sırdan ibaret. Nereye giderse gitsin, peşini bırakmıyor bu bakışlar. Anlam yüklü, derin, yakıcı... İçindeki ateşi körüklüyor, yüreğini kavuruyor. Sürüklüyor adamı bilmediği yerlere, sorgulatmıyor bile; sadece alıyor, götürüyor. Aşk mı bu, yoksa sevda mı? Belki de ikisi birden, belki de hiçbiri. Ama o gözler, hep bir şeyler fısıldıyor sanki... Ve o, dinlemekten başka bir şey yapamıyor.
