Kar tanelerinin camdan süzülüşünü izlemek, çocukluğunun en saf anılarından biriydi. Öğretmenin "Sıranı boşalt" uyarısı, aslında ona bir armağandı; dışarıda uçuşan kırlangıçları, özgürlüğün ilk işaretlerini…
Kar tanelerinin camdan süzülüşünü izlemek, çocukluğunun en saf anılarından biriydi. Öğretmenin "Sıranı boşalt" uyarısı, aslında ona bir armağandı; dışarıda uçuşan kırlangıçları, özgürlüğün ilk işaretlerini takip ederken bulurdu kendini. Adadan kaçma hayalleri, geceleri yastığının altında büyürdü. On sekizinci yaş gününde, hediyelerden, kutlamalardan sıyrılıp sessizce evden ayrıldığında, geride bıraktığı tek iz, bir not bile değildi. Silahını almamıştı; belki de yeni bir beden değil, zihnini yeniden şekillendirmeyi seçecekti. Bavulunu uçağın görevlisine uzatırken, "Artık buradayım," diye geçirdi içinden. Yanında oturan sigara kokulu kadınla tek kelime etmemek için kitaba gömüldü. Yolculuk boyunca gözlerini kaçırdı, dudaklarını sıktı. "Konuşmak yok," diye direttiyse de kadın, sarımsak kokulu nefesiyle merakını kusmaktan geri durmadı. O ise sadece camdan süzülen bulutlara bakmaya devam etti.
