Ulaş Demir, yıllardır süren bir dostluğun izini sürüyor bu kitapta. Bahçesinde, parklarında, yol kenarlarında karşılaştığı ağaçlarla kurduğu bağ, mevsimlerin değişimine tanıklık eden sessiz bir sohbet gibi…
Ulaş Demir, yıllardır süren bir dostluğun izini sürüyor bu kitapta. Bahçesinde, parklarında, yol kenarlarında karşılaştığı ağaçlarla kurduğu bağ, mevsimlerin değişimine tanıklık eden sessiz bir sohbet gibi. Her biriyle ayrı bir hikâyesi var; kimi kışın çıplak dallarıyla hüzünlü, kimi ilkbaharda tomurcuklarıyla umutlu. Ama en çok da otuz yıllık arkadaşı salkım söğüde dair anlatacakları var. Onun gölgesinde geçen vakitler, rüzgârda salınan yaprakları, yağmurla ağırlaşan dalları... Demir, bu uzun soluklu dostluğu, ağaçların kendi diliyle aktarıyor. Sanki söğüt, yılların yükünü ve hafifliğini anlatıyor da biz dinliyoruz. Doğanın sessiz şahitleriyle kurulan bu bağ, insana unuttuğu bir şeyleri hatırlatıyor.