Umut, öfkeyle ceketini kaptığı gibi kapıya yöneldiğinde Gülay’ın sesi havada asılı kaldı. "Dur, Utku!" Geri döndüğünde kadının yüzünde alaycılıktan eser yoktu. Sert bir tonla sordu: "Ne istiyorsun?" Gülay’ın…
Umut, öfkeyle ceketini kaptığı gibi kapıya yöneldiğinde Gülay’ın sesi havada asılı kaldı. "Dur, Utku!" Geri döndüğünde kadının yüzünde alaycılıktan eser yoktu. Sert bir tonla sordu: "Ne istiyorsun?" Gülay’ın cevabı beklediğinden farklıydı. "Bana âşık olma." Sözcükler, geç kalmış bir itiraf gibiydi. Oysa farkında olmadan, Utku’nun kalbine dokunmak için elinden geleni yapmıştı. Adam, kapıyı çarparak çıkarken ardında bıraktığı sessizlikte kendi kendine sitem ediyordu. Gülay’ın uyarısı, çoktan geride kalmıştı.
