“Kendime bir yüzük ısmarlayacak olsam, üzerine 'hiçbir şey geçmez' yazdırırdım. Hiçbir şeyin iz bırakmadan geçmeyeceğine, attığımız her adımın o günkü yaşantımız ve geleceğimiz için önem taşıdığına…
“Kendime bir yüzük ısmarlayacak olsam, üzerine 'hiçbir şey geçmez' yazdırırdım. Hiçbir şeyin iz bırakmadan geçmeyeceğine, attığımız her adımın o günkü yaşantımız ve geleceğimiz için önem taşıdığına inanıyorum.” — Anton Çehov Elinizdeki bu kitap, her şeyi "idare ediyormuş" gibi yapan, ancak kırılma anlarında görmezden geldikleri meselelerle yüzleşmek zorunda kalan sessiz çoğunluğun hikâyesidir. Boşluğunu nesnelerle değil, kelimelerle doldurmayı seçenler için bir ayna tutan bu öyküler; modern bireyin kilitli kapılar ardındaki istiflerini, susturdukları pişmanlıklarını anlatıyor. Hayatın tüm reddedişleri ve kırılma anları; bir insanın içindeki zehri boşaltması ve gözyaşının yağmurla birleşip toprağa karışması kadar yalın bir gerçeğe dönüşüyor. Çehov’un uyarısı her satırda yankılanıyor: Attığımız her adım bir gün mutlaka kapımızı çalıyor. Çünkü aslında hiçbir adım iz bırakmadan geçmiyor. Kendini hayata bırakmaya cüret eden tüm o tutunamayan ruhlara…
