Her adımda eksikliğin büyüyor, sanki zaman durmuş da yalnızlık bir şiir gibi akıyor içimde. Gittiğin şehirlerin ardında bıraktığın izler, beni tanımadığın bir ülkenin sessiz başkenti yapıyor. Yollar sana…
Her adımda eksikliğin büyüyor, sanki zaman durmuş da yalnızlık bir şiir gibi akıyor içimde. Gittiğin şehirlerin ardında bıraktığın izler, beni tanımadığın bir ülkenin sessiz başkenti yapıyor. Yollar sana uzanmasa da, yıllar senin adına geçiyor. Umutlarım, en derin özlemlerinle kuşatılmış bir kale gibi bekliyor; surlarıma dayanan hasretinle. Şakaklarımda soğuk bir namlu varmışçasına ürperirken, her gülüş kanayan bir yara gibi açılıyor. Artık ayrılık tek sırdaşım değil; satırlarımda biriken boşluklar, ardışık özlemlerin izini taşıyor. Kaç söz daha yazmalı, kaç kelime daha kanatmalı ki yollarımız kesişsin? Gel artık, sevdiğim – kaç şiir ötesinde bekliyorsun beni?