Toplumlar, zamanla kendi gerçekliklerini yitirip saçmalığın egemenliğine teslim olduğunda, artık geri dönüşü olmayan bir yola girer. Ahmet Talimciler, *Saçmanın İktidarı*'nda bu tehlikeli dönüşümü irdeliyor…
Toplumlar, zamanla kendi gerçekliklerini yitirip saçmalığın egemenliğine teslim olduğunda, artık geri dönüşü olmayan bir yola girer. Ahmet Talimciler, *Saçmanın İktidarı*'nda bu tehlikeli dönüşümü irdeliyor: Güç, haklı olanı değil, güçlü olanı kayırmaya başladığında, adalet duygusu yerini çarpık bir "normalliğe" bırakır. İnsanlar, farkında bile olmadan ezilmenin sıradanlaştığı bir düzene uyum sağlar; doğrular ise giderek tuhaflaşan bir sapkınlık olarak görülür. Ölçüyü kaybeden bir toplum, elindeki değerleri de sessizce yitirir. Yazar, bu kısır döngünün nasıl kırılabileceğini sorgularken, okuru da kendi gerçekliğiyle yüzleşmeye çağırıyor.
