Yalnızlığın tek bir yaşanma biçimi mi var? Herkesin birbirine eş yalnızlıklar yaşadığı doğru mu? Peki ya öncesi? Ayrılıklar? Hep aynı yerde mi başlar ayrılıklar? Bazen bir gömleğin, bazen bir şehrin, bazen de…
Yalnızlığın tek bir yaşanma biçimi mi var? Herkesin birbirine eş yalnızlıklar yaşadığı doğru mu? Peki ya öncesi? Ayrılıklar? Hep aynı yerde mi başlar ayrılıklar? Bazen bir gömleğin, bazen bir şehrin, bazen de birinin hatırlattıkları… Kısaca, birlikte geçirilmiş günlerin tortusu çıkıyor karşımıza Sabah Geçidi’nde. Yazdığı tek öykü kitabıyla öykücülüğümüzde unutulmaz bir iz bırakarak erkenden aramızdan ayrılan Mübeccel İzmirli, Sabah Geçidi’nin bu yeni basımıyla, sanki aramıza dönüyor… Cemal Süreya’nın Evleri oldu; güzel; Elleri vardı ince, Bizler rakı içerdik, O, ecel şerbeti, damla, Dostları için gizledi, Çok daha önce ölmüştü Çok daha önce yoksa dizeleriyle anlattığı Mübeccel İzmirli’den insanın en yalın hallerine ilişkin öyküler…