Güllerin solmayan kırmızısı, zamanın durduğu bir an gibi. Üç haftadır vazoda duruyorlar, sanki her sabah yeniden açmışçasına taze. Asaletleri, gururları ve o yoğun kokularıyla odayı dolduruyorlar. Bazen…
Güllerin solmayan kırmızısı, zamanın durduğu bir an gibi. Üç haftadır vazoda duruyorlar, sanki her sabah yeniden açmışçasına taze. Asaletleri, gururları ve o yoğun kokularıyla odayı dolduruyorlar. Bazen beklemek, o anın gelmesinden daha değerli oluyor. Mutluluğun kendisi değil, ona uzanan yol, belki de en güzel yanı. Çiçekler gibi, anlar da öyle; bazıları hiç bitmesin istercesine direnir zamana. Bu güller de öyle, sanki sonsuz bir sabahın habercisi gibi duruyorlar.