İslam coğrafyası, bilimsel hareketliliğin Hindistan ve İskenderiye gibi merkezlerde yükseldiği dönemlerde kendi içinde bir arayış içindeydi. Müslümanların bu topraklara hakim olmasıyla birlikte, Batı’dan göç…
İslam coğrafyası, bilimsel hareketliliğin Hindistan ve İskenderiye gibi merkezlerde yükseldiği dönemlerde kendi içinde bir arayış içindeydi. Müslümanların bu topraklara hakim olmasıyla birlikte, Batı’dan göç eden bilginler ve onların eserleriyle yeni bir döneme girildi. Özellikle Abbasi halifeleri, bilime verdikleri önemle dikkat çekti. Harun Reşid’in Bağdat’ta kurduğu Beytü’l-Hikme, başlangıçta Hintçeden yapılan çevirilerin ardından Yunancadan da pek çok eseri Arapçaya kazandırdı. Bu merkez, kısa sürede İslam dünyasında bilimsel gelişimin itici gücü oldu. Astronomi alanında Batlamyus’un eserlerinin çevirileriyle rasathaneler kurulurken, tıp bilimi de hastanelerin inşasıyla ilerlemeye başladı. Dokuzuncu yüzyıldan itibaren İslam medeniyeti, bu birikimle bilim tarihine yön veren bir miras bıraktı.
