Mansur, yıllar sonra karşılaştığı kadının karşısında donup kalmıştı. Gözleri yaşla dolu, yorgun ama hâlâ etkileyici bir güzelliğe sahip olan Deniz, zamanın izlerini taşımakla birlikte ona daha da gizemli bir…
Mansur, yıllar sonra karşılaştığı kadının karşısında donup kalmıştı. Gözleri yaşla dolu, yorgun ama hâlâ etkileyici bir güzelliğe sahip olan Deniz, zamanın izlerini taşımakla birlikte ona daha da gizemli bir hava katmıştı. Üç yıl, beş ay, on gün... Bu süre, zihninde bir film şeridi gibi akarken, garson kızın ani sorusu sessizliği böldü: "Kim bu?" Mansur, ne diyeceğini bilemeden öylece durdu, geçmişin ağırlığı altında ezilir gibiydi. Tam uzaklaşmaya yeltenirken, kızın sesi onu durdurdu: "Saçların... Sen o musun?" Deniz, kıyafetlerini alıp hızla giyinirken kulağına fısıldadı: "Artık onu incitme, yarası hiç kapanmadı." İkisi de kapıda kalakalmışken, kız evden çıkıp gitti, geride sadece bir anın izlerini bıraktı.
