Türk romanının sayfalarında evler, yalnızca duvarlar ve çatılar değil; bir dönemin ruhunu, değişen toplumsal yapıyı ve bireyin iç hesaplaşmalarını taşıyan sessiz tanıklardır. Handan İnci’nin çalışması…
Türk romanının sayfalarında evler, yalnızca duvarlar ve çatılar değil; bir dönemin ruhunu, değişen toplumsal yapıyı ve bireyin iç hesaplaşmalarını taşıyan sessiz tanıklardır. Handan İnci’nin çalışması, 1870’lerden 1970’lere uzanan süreçte konakların yıkılışını, apartmanların yükselişini ve bu dönüşümün edebiyata nasıl yansıdığını inceliyor. Felatunların Batılı hayallerle dolu salonları, Naim Efendi’nin çöküşü simgeleyen konağı, Neriman’ın göz kamaştıran Şişli apartmanları ya da Selim’in evsizliğiyle başkaldırdığı düzen... Hepsi, gelenekten kopuşun ve modernleşmenin izlerini sürüyor. Mekân, sadece bir dekor değil; imparatorluktan cumhuriyete geçişin, doğu ile batı arasındaki gerilimin somutlaştığı bir ayna. İnci, bu aynada Türk toplumunun sancılı değişimlerini, romanların satır aralarına sinmiş ev imgeleri üzerinden okurla buluşturuyor.
