Zamanın akışı içinde kaybolan bir benlik, yenilginin ağırlığına teslim olurken sesler uğuldar kulaklarında. Düşünceler, bir yerde kopup kalan bir nehir gibi, durgunlaşır; kelimeler boğazında düğümlenir, taşmak…
Zamanın akışı içinde kaybolan bir benlik, yenilginin ağırlığına teslim olurken sesler uğuldar kulaklarında. Düşünceler, bir yerde kopup kalan bir nehir gibi, durgunlaşır; kelimeler boğazında düğümlenir, taşmak isterken bile içine gömülür. Dilinin altında yeşeren bir filiz misali, yeni bir hayatın kıpırtıları hissedilir ama ifade edilemez. Duygular, tekdüze bir dansa tutsak olmuş gibidir; her şey daha sakin, daha derin bir hüzne dönüşür. Düşüncelerin yarım kalmışlığı, her şeyi boğar; sözcükler, anlamlar, hatta sanatın kendisi bile bu sessizlikte erir gider.