Aşk “kaos”tur, “huzur” değil... Çocukluk ya da gençlik aşkının peşine düşenler... Yıllar önce bir kez görüp unutamadığı “hayatının aşkını bulmaya çalışanlar... Hepimizin gönlünün derinliklerinde bir “yarım…
Aşk “kaos”tur, “huzur” değil... Çocukluk ya da gençlik aşkının peşine düşenler... Yıllar önce bir kez görüp unutamadığı “hayatının aşkını bulmaya çalışanlar... Hepimizin gönlünün derinliklerinde bir “yarım kalmış aşk” vardır. Eski sevgiliden farkı; gözümüzdeki yerinin Mecnun’a, Ferhat’a denk düşmesidir. Çünkü onun etten kemikten oluştuğunu idrak etmeye fırsatımız olmamış, dolayısıyla arşive kahraman olarak kaldırmışızdır. Onunla ilgili hayallerimiz o gün donmuştur. Kırıklığa dönüşmeden... Ama insanoğlunun isteği bu değildir. Tadında bırakmak diye bir eğilimi yoktur. Tarihinde görülmüş şey değildir. İlla tüketecektir! Elinde solmuş bir fotoğrafla yollara düşmesi bundandır. Onu bulacak ve bokunu çıkaracaktır! Pakize Suda bu kitapta aşka, hayata, ayrılığa, evliliğe, kadına ve erkeğe meydan okuyor!