Eylül, usulca sokulduğu anlarda bile insanı sarıp sarmalayan bir mevsimdir; ne soğuğun sertliği ne de yazın bunaltıcı sıcaklığı vardır onda. Yapraklar altın sarısına bürünüp düşmeye başladığında, onları havada…
Eylül, usulca sokulduğu anlarda bile insanı sarıp sarmalayan bir mevsimdir; ne soğuğun sertliği ne de yazın bunaltıcı sıcaklığı vardır onda. Yapraklar altın sarısına bürünüp düşmeye başladığında, onları havada yakalamak ister gibi eller uzanır gökyüzüne, ama tutamaz. Akşamın son ışıkları parmak aralarından kayıp giderken, bir şeyler söylemek gelir içinden, fakat kelimeler dudaklarda donar. Belki gece olacak, belki karanlık çökecek, ama korku yoktur; çünkü eylül, en güzel haliyle oradadır. Geceleri, ruhun derinliklerine şiirler yazdıran, her mevsimde anılarda yaşayan bir eylül... Sanki zaman durur da, sadece o an kalır geriye.