Babası yıllar sonra karşısına dikildiğinde, Rame’nin içindeki öfke bir anda kabarmıştı. Annesine hiç yüz vermeyen bu adamın boğazına sarılmak, yılların hesabını sormak gelmişti içinden. Ama dudaklarından…
Babası yıllar sonra karşısına dikildiğinde, Rame’nin içindeki öfke bir anda kabarmıştı. Annesine hiç yüz vermeyen bu adamın boğazına sarılmak, yılların hesabını sormak gelmişti içinden. Ama dudaklarından dökülen tek şey, sessiz bir soru olmuştu: Neden? Yaşlı adamın çökmüş gözleri, dağılmış saçları altında derin bir nefes aldıktan sonra titreyen sesiyle cevap vermişti: "Hangi erkek sevmez ki karısını, Rame? Kader’ini sevmiyor musun sen de?" İşte bu, görünmeyen sokakların, rutubetli evlerin, unutulmuş mahallelerin hikâyesi. Önünden geçerken fark etmediğiniz bir bodrum katından yükselen, içimizden birinin sesi: Rame’nin sesi. Hayatın kıyısında, kendi kabuğuna çekilmiş bir adamın, yılların acısını nasıl taşıdığını anlatan bir roman.