Önce rahatı kaçan bir ağaç vardı, sonra orman oldu. Şimdi halk da eklendi rahatı kaçanların arasına… Asıl mesele şu, sıra yönetenlere gelecek mi? Politikacılar, uzun yıllar boyunca ormanlarımızı rant uğruna…
Önce rahatı kaçan bir ağaç vardı, sonra orman oldu. Şimdi halk da eklendi rahatı kaçanların arasına… Asıl mesele şu, sıra yönetenlere gelecek mi? Politikacılar, uzun yıllar boyunca ormanlarımızı rant uğruna kurban etti. Ormanların ölümü ekonomiye can, iktidara nefes verdi. Ülkenin doğası ve kültürü “kalkınma” bahaneleriyle günden güne yok oluyor. Bu eko-kıyımın önüne geçmek içinse “ağaçlandırma seferberlikleri” ilan ediliyor. Ormancılık yönetiminin başarısızlığı ormanlarımızın rahatını kaçırdı. İktidar; bir ağaç kesmişse on ağaç diktiğini ve ağaçlandırmada dünyada ilk üçe girdiğimizi anlatıp durdu. Bu ifadeyi sarf edenler belli ki ormanların yalnızca ağaçtan ibaret olmadığını anlamadı. İçerisinde canlı cansız birçok varlık barındıran ormanların da binlerce yılda hayat bulmuş doğal bir ekosistem olduğunu göz ardı ettiler. “Erdoğan Atmış’ın seçme yazı ve söyleşilerinden oluşan Rahatı Kaçan Orman kitabını ‘ormancılığımızın 2000’li yıllarda çekilmiş bir fotoğrafı’ olarak nitelendirmek haksızlık olur doğrusu. Dolayısıyla ben gönül rahatlığıyla ‘ormancılığımızın dönem tarihi’ yakıştırmasını yapacağım. Bu tarih öyle ya da böyle yazılmalıydı. Yazılmakla kalmadı, yayınlanmış da oldu işte...” Yücel Çağlar
