Postanedeki Sandalye, yazarın bedenleneli onbeş yıl olmuş, şimdi kitap kılığında okurun zihnine doğru yola koyuluyor. Yazı, yazın, kahraman, yazan, okuyan hakkında bir yazarak düşünme halinin, yazarın…
Postanedeki Sandalye, yazarın bedenleneli onbeş yıl olmuş, şimdi kitap kılığında okurun zihnine doğru yola koyuluyor. Yazı, yazın, kahraman, yazan, okuyan hakkında bir yazarak düşünme halinin, yazarın geçliğinde ne tür tutkunluk ve keşif, işkillenme ve iddia, sancı ve beklenti, karar ve duruş (yahut oturuş) durumlarıyla nasıl tecessüm ettiğinin, yine yazın içinden okurlara ve yazar-okurlara sergilenmesi, belki de ucu zehirli bir ok gibi fırlatılması. Yazan elin gösterenleri dikilen kahramanın gösterilenlere karşı… Nesneler ve insanlar aleminden zihinsel ve insansız aleme, dış dünyadan iç dünyaya kaçış arzusuyla yazarın emelleri arasında sıkışıp salınan, kendisini azarlamaktan geri durmayan yazarın gözünün içine baka baka inadına silinen kahraman… Kahramanı silen de yazar olabilir mi? Serüvenin imhası, kahramanın ilgası, ‘yazar’ın yazarlıktan istifası.
